چرا خوشحال نیستیم انقدر فکر منفی داریم؟
چون میخوایم خوشبخت تر باشیم
راست میگه انوشهجان
همیشهبه یه جایی که میرسیم بیشتر میخوایم با اینکه جایی که هستیم شاید. حتی یک روز پیش آرزومون بود
اما نمیشه جلوی این میل بیشتر خواستن گرفت یا شایدم من نمیخوام نمیتونم
چرا وقتی بیشتر هست ، بیشتر به دست نیاریم؟
یا شایدم باید سعی کنم به همین قانع باشم؟ اما یه چیزی ته وجودم از این جواب ناراحت میشه
پیشنهاد بدین
در صورتی که. یک فرد شکمو باشد بخواد. لقمه تو دهانشو سی باز بجود اما انقدر غذا میبینه هول میکنه که شمارش از دستش میره
چه توصیه های دارید
دیگه واقعت شکست زیاد همچینم خوب نیست
بالخره ادم از ده بار یه بارش اون چیزی که میخواد باید بشه دیگه وگرنه باید بهش حق داد از دست خدا عصبانی بشه
و امان از وقتایی که احساسات به جوش خروش میفتن و به هر در بسته ای چنگ میزنی تا اروم شی
اون چیزی که میخوایم همیشه نمیشه
بهقولاوندکتره کهگفتما به این دنیا نیومدیم که شاد باشیم رنج هست
روابطی که غریبه میشن، زمان هایی که خاطره میشن، آدم هایی که به خاطرات میپوندند ،خواسته هایی که عوض میشه یا اصلا نمیشه
اخلاق هایی که عوض میشه
قول و آرزوهایی که فراموش میشن
وپولی که میاد میره انگار که از اول نبوده
صورت جوونی که پیر میشه از این پیر شدن میترسیم
قوانینی که دنیای جدید مارو تو خودش غرق میکنه
بدی که تو دیگران میبینیم تو خودمون نه
مهربونی که زود فراموش میشه و بدی که میمونه
غمی که زورش بیشتره
فکر کنم به کسایی که به خاطر یک نفر همه چیز میزارن کنار حتی والدین حتی همه چی تا اونو داشته باشن حق دارن
خوب درسته پدر مادر بچهاشون دوست دارن و بزرگشون میکنن اما الویتشون اون بچه نیست، همسرشون هست،خواهر برادر اون بچه هست، همه چیزا دیگه که میتونن اول باشن
اما ما
اما ما میخوایم الویت باشیم. شده برای یک نفر اما باشیم، اولین نفر بودن، مهم بودن حس قشنگیه که اکثرا تو عشق به جنس مخالف دنبالش میگردیم
کسی که ما براش بیشتر از دنیا باشیم
اما گاهی اون چیزی که میخوایم یا تو ذهنمون نمیشه
اون برنامه ای که میچینیم و میخوایمش نمیشه
و یکم این قضیه رو اعصابه
اون ارایشگر بلاگر تو اینستا راست میگفت
اونجایکارت سخت میشهکه بین چند انتخاب میمونی
اینکه کدوم راه بری و هیچ راهی درست درست مطمئن نیست
فقط باید بری
اینکهتو خونه باشیم انتخابی نکنیم و با کسی حرف نزنیم باعث میشه اشتباهات کمتری داشته باشیم
اما زندگی اینطوری فکر میکنم درست نیست
وقتی مهربونی یکی از ویژگی هات باشه یه باز که نامهربونی کنی انگار از تو بیشتر از کسی که چندین بار نامهربونی کرده ناراحت میشن
بحث انتظار نداشتنه
اما مسئله اینه وقتی خودمون نامهربونی میبینیم میگیم ازت توقع نداشتم ناراحت میشیم
وقتی چندین باز خوب یه بار نامهربونی میکنی آدم ها ازت انتظار ندارن تو با خودت میگی عجب آدم هایین این همه خوبی کردم حالا یه بار بد کردم شدم ادم بده!
وچه جالب