راه درست
احساسات میان میرن بهش توجه نکن
احساسات میان و میرن بهش توجه نکن
سخته،اینکه یه روزت دنیا یع جای عالیه و یه روز غم عالم تو دلته،این پارادوکس یکم بگی نگی رواعصابه، شاید پرویی به حساب بیاد اما اینکه هرروز حالت خوب باشه خیلی بهتره
اما خوب همه مون میدونیم اینطوری نیست خنده و گریه باهمه
یاد گرفتن زندگی درست سخته، و حتی سخت تر از اون اینکه یه سری ها حتی تا اخر عمر متوجه نمیشن درست واقعی چی بود و حتی جالب تر اینکه راه درست قبول نمیکنن و باورش ندارن
اگه همه مون میدونستیم راه خوب زندگی کردن چیه چند نفر ممکن بود به بیراهه برن؟ اصلا فکر میکنین با دونستن راه درست بازم بی راهه میرفتن؟
من که میگم اره