میدونین چی فهمیدم؟!

اینکه هر چه قدر ادما زندگی ات دوست داشته باشی

مادر ،پدر،خواهربرادر،همسر و‌بچه وغیره

نمیتونی‌مثل عسل بهشون بچسبی ،به هیچ چیزی

تو‌زندگی یه‌وقتایی باید از همه فاصله بگیری حتی شده برای یه ساعت ،یه روز.

انگار همه ما ادما احتیاج داریم بریم‌تو‌یه‌پیله وبه یه پروانه‌تبدیل‌شیم

این اتفاق یه بار نه چند بار اتفاق میفته و اگه کسی از تنهایی بترسه و نخواد بره تو‌پیله اش تبدیل میشه به یه کرم عصبانی و لجباز بد عنق