خوب. میخوام اول سلام بدم اما نمیدونم چرا😂مسخره به نظر میاد سلام کنم پس. ایندفعه میگم خداحافظ

و ادامه

دیروز به چیزی فکرمو‌درگیر کرده بودو میخواستم با شما راجبش حرف بزنم اما تنبلی کردم نیومدم همون روح تنبل وجودم گفت حالا ولش کن بعدا میایی مینویسی.

خلاصه که زیاد وارد بحث متفرقه نشم و بگم که

میدونستین آدمایی درونگرا خیلی وچکی ان؟ آدمایی اطرافشون از درونگراها تا برونگراها فکر میکنن اینا دوست ندارن با کسی رفت و امد کنن یا افسرده ای مریضی چیزی ان

و نمیتونن اصلا درک کنن آدمایی درونگرا با تنهایی خودشوم چه قدر حال میکنن ،چه قدر وقتی یه جای دنج و خلوت میشینن و فقط یه نوشیدنی میخورن چند برابر بیشتر از یه مهمونی اونارو خوشحال میکننه و تو قلبشون شکوفه باز میشه

اما آدما برونگرا اصلا نمیتوننن اینو درک کنن تازه از رفتاراشون سر در نمیارن و حتی ممکنه ناراحت بشن

تازه آدما برون گرا دوست داشتنی تر به نظر میان و تو جنگ های نرم نیرو بیشتری میتونن به خودشون جذب. کنن

خلاصه که فقط وقتی عمیقا یه درونگرا دوست داشته باشی میتونی به خلوتش راه پیدا کنی یا درکش کنی

اصلا فهمیدیم منظورمو؟