اهل رویابافی هستین؟

اصلا مگه میشه بدون رویا زندگی کرد؟

رویاهاتون به واقعیت نزدیکه یا دوره؟

من به رویا زیاد فکر میکنم

و‌ زیاد پیشش میمونم و باید بگم یه وقتایی انقدر پیشش میمونم که زمان واقعیت از دستم در میره

یه بار به این فکر کردم که اگه خدا اجازه میداد این رویاها واقعی بشه ، زندگی چه طوری میشد؟

شاید بگین عالی

اما من فکر میکنم ممکن بود خرابش کنم و وسطش بگم خدایا بیار بگیر بقیه اشو تو درست کن

من خرابش کردم

اما بازم زندگی تو رویاهایی که میبافم‌به نظر خیلی زیبا میاد

انگار اگه ممکن میشد، قلبم قرمز تر میشد