از تکرار خوشم‌نمیاد،مثلا وقتی چیزی به کسی میگم یا چیزی یادداشت میکنم دوست ندارم دوباره ببینمش

البته این نسبیه

یعنی تکرار رویاها و چیزهای شاد دلچسب دوست دارم

ولی چیزایی که برام معمولیه رو ندارم

دقت کردین هم بهتره آدما برامون ناشناخته باشن

هم ما برای دیگران

چون وقتی زیاد ازمون میدونن، یا ما زیاد ازشون میدونیم

یه‌دفعه در کنار جنبه های روشن که اول میدیدم و باعث ارتباط میشد

جنبه های تاریک بعدش میبینم و یواش یواش میگیم این همچینم خوب نیستا

البته این احتمالم هست که من دارم زیاد بزرگش میکنم و در اصل باید اینو بدونیم که آدما هم سفیدن هم سیاه