به نظرم یکی از بدترین چیز ها و در عین حال قوی کننده ترین چیز

اون زمان هایی که غمی تو دلت سنگینی میکنه که میخوای از شدت اون غم فریاد بزنی، یکی باشه محکم بغلت کنه

حماییتت کنه

و تو اون شرایط تو تنهایی، اون لحظات سنگین تنهای میگذرونی با اینکه سخته اما انگاز اون لحظات بزرگ شدن بهت یاد میده ،انگاز اون لحظات مثل جهشی خوندن دوران مدرسه عوضت میکنه

پوست کلفتت میکنه

و به قول یه نفری امروز بهم گفت کاش این غم ها نبودن بهش گفتم این غم ها باید باشن تا درس زندگی بگیریم

اما تو دلم به جمله دیگه ایم بود کاش غم نبود درسته بزرگ میشی درس میگیریم اما کاش خلاقیت خدا یه طوری بود که با شادی بزرگ میشدیم درس میگرفتیم

یکم دیگه بنویسم وارد کفر میشم😅

شبتون پر ستاره