یه زمانی از فراموش شدن، از از یاد رفتن نگران میشدم اما الان پذیرفتم و این پذیرش یه سری تلخی ها خیلی بهتر از فقط ناراحت شدنه

اکثرا اینو میگن که نگران نباشین همه مثل شما حالشون بده، خسته ان، نمیدونن دارن چی کار میکنن،

اینکه به برنامه های که چیدی نمیرسی اتفاق سخت و در عین حال بزرگونه ایه، اینکه حس میکنی فاصله ات با خواسته ها و خوشبختی زیاد شده و دست نیفتادی شده خوب نیست

نمیدونم براشون مهم هست یا نه اما این اضطراب های پنهان به زودی خطرناک تر از هوا آلوده میشه

همین